Met mijn peuter naar de tandarts

Vorige week was het dan ‘eindelijk’ zo ver. We moesten naar de tandarts en Lot was ook aan de beurt. Toen ze 1.5 jaar was hebben we haar ook al eens meegenomen en dat was alles behalve een succes. Huilen en krijsen toen de tandarts alleen al wat tegen haar zei, laat staan het spiegeltje liet zien. Hoe zou het deze keer gaan en hoe hebben we haar voorbereid?

Lot vindt heel veel dingen spannend. We zijn dus eens begonnen met filmpjes van YouTube over de tandarts. Wel kindvriendelijke natuurlijk. Van peppa pig en jokie en jet. Ze kent ze van voor naar achter en weer terug. Twee keer per dag poetsen we haar tandjes ook. Eerst mag ze zelf en vervolgens poetsen wij. Er is een tijd geweest dat ze echt een drama maakte van het poetsen. Dan had ik haar ongeveer in de houdgreep om maar wat te poetsen. Vond ik best dubbel, want ene kant wil ik dat ze er geen vervelende ervaring bij heeft, dat poetsen, maar ik vind het nog belangrijker dat ze gewoon leert poetsen. Ze is twee en ze is niet de baas thuis, dus wanneer het om tandenpoetsen aan komt, mòèt ze gewoon. Meer dan eens stond het zweet op mijn voorhoofd. Inmiddels gaat het poetsen al maanden goed. Zonder drama, gekrijs of de houdgreep.

Vaak liet ik Lot zelf de tandenborstel (mits geschikt) uitzoeken in de winkel. Tegenwoordig kan ze alleen nog een juiste tandpasta uitzoeken, want we hebben een elektrische tandenborstel gekocht! Er staat als leeftijd 3+ aangeduid, maar ik neem aan dat 2.5 jaar net zo prima is. Het is een borstel van oral B met een gratis app erbij. Hier kan ze zelf een prinsesje kiezen en de timer telt 2 minuten af. Terwijl de timer aftelt, krijg je steeds een beetje meer van de afbeelding te zien. Deze plaatjes kan ze weer verzamelen in een digitaal boek. Hartstikke enthousiaste is ze! Zo komt ze aardig in de buurt van 2 minuten tandenpoetsen, maar dat blijft nog wel een uitdaging.

Goed, ons uitje naar de tandarts dus. Ze was heel gespannen, ondanks de filmpjes op YouTube en dat we wel 100 keer hebben benadrukt dat het gèèn pijn doet, de tandarts echt alleen maar kijkt etc. Toen we wilden gaan, was ze al aan het huilen. ‘Ik doe mijn mond niet open hoor!’ Ik heb haar wel een knuffel laten meenemen en wel eentje die de mond ook open kan doen. Schot in de roos! Ik was eerst aan de beurt, daarna knuffel krokodil en daarna deed Lot haar mond zo open! De tandarts keek, het spiegeltje mocht er zelfs in en klaar! Ze kreeg een cadeautje en toen kwam de spanning er eventjes uit. Huilen. Maar, alles was goed gegaan! En eenmaal opweg naar huis heb ik wel 20 keer gehoord dat het helemaaaaaaal niet spannend was! En uiteraard pakte ze de dagen daarna steeds een lepel (spiegeltje) uit de la om onze tanden ook te controleren.

Hopelijk vindt ze het de volgende week van tevoren ook wat minder spannend, maar al met al is het goed gegaan!

Hebben jullie al ervaring bij de tandarts met je kind? En het poetsen?

Liefs, Marinka

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s