Zo groot en toch zo klein

Oh my, mijn lieve kleine babygirl is gewoon 2.5 jaar! Officieel was ze twee weken geleden precies 30 maanden oud, maar kan iemand me vertellen wanneer dat gebeurd is?! Hoe is het nu met haar? Lezen jullie mee?

Het gaat heel goed met Lot. Ons gevoelige meisje is uitgegroeid tot een energieke en vrolijke peuter. Lekker eigenwijs ook wel, zo nu en dan liggen de oren nog in bed terwijl de rest van haar lijf toch echt present is op een andere locatie. Hè opruimen, wat is dat? Of iets met steeds meer volume in de stem “vragen” zodat ze denkt/hoopt wel haar zin te krijgen?! Ze weet precies wat ze wil, die ene groene jurk moet aan (die vaak magisch in de was zit. Tegenwoordig heeft ze me geloof ik door. “Hé kijk eens daar, de groene jurk!”… terwijl de halve inhoud van de kast op de grond ligt, zodat ze toch de groene jurk ergens achter vandaan kon pakken). Tanden poetsen mòèt ze eerst zelf doen en daarna mogen wij. Natuurlijk met haar konijnen tandenborstel en de draken tandpasta. Mama mag niet meespelen met de Duplo want dat kan ze zelf, papa moet NUUUUUUUU heel graag helpen met de kikkerbaan (knikkerbaan dus) bouwen, ze loopt zelf 100x per dag naar boven en beneden om te spelen of speelgoed op te halen. Jullie hebben nu vast al een beeld van alle “troep” in ons huis na al dat gespeel he? Ze kan zelf haar sokken, broek en onderbroek uit / aan doen, maar als het niet lukt horen we “Lot vindt dat nog een beetje moeilijk, wil mama even helpen?” Ze zegt netjes ‘dank je wel’ wanneer ze iets krijgt in de winkel. En thuis vraagt ze regelmatig heel keurig of ze iets ‘alsjeblieft’ mag. Tegelijkertijd is alles NEEEE! “Lot wil je dit setje kleding aan of deze?” Standaard antwoord: “Nee.” Wil je een appel?” “Neeeeee!” (Hoe bedenk ik om haar dit te vragen?) 10 tellen later; “Mammieeee, waar is de appel nou?” Tsja… je bent een peuter of niet.

Lot kan heel goed zelf spelen, auto’s in bekers, bekers in de kast, bakjes uit de kast om weer plek te maken. Fantastisch, soms mag ik mijn eigen mok achter het gordijn vandaan vissen, met een beetje geluk gevuld met krijtjes. Aan fantasie heeft ze geen gebrek. Haar mondje staat ook nooit stil. Behalve als ze even gaat relaxen achter de iPad. Daar is ze ook dol op. En wij erbij, kunnen we even relaxen of Sep rustig voeden. Ze heeft het rustmomentje ook nodig eind van de dag. Ze is een fantastische grote zus, ontzettend lief voor Sep en ook helemaal niet jaloers. Dat had ik ook niet gedacht, zit niet zo in haar karakter. ‘Ik hou heeeeeeel veel van Sep’, horen we regelmatig. En toen Sep van de week een ochtend wennen was op de opvang, wist ik niet wie hem meer miste, Lot of ik. Ze had het de hele tijd over hem en dat hij even weg was.

Er op uit trekken vindt ze geweldig. Klimmen en klauteren in monkey town, naar de speeltuin buiten of naar de kinderboerderij achter de geitjes aan. Of spelen bij opa en oma, knuffelen met de hond, koetjes voeren bij de andere opa en oma. Verder is ze dol op puzzelen, kleuren, buiten rennen (of in de Jumbo rondjes rennen is ook favoriet). Ze kent alle kleuren, inclusief de nuances donkerblauw, lichtroze etc. Kan tellen tot 10 en deels synchroon tellen. Ze kent ook alle vormen en is behoorlijk ver in haar taalgebruik. Ze spreekt uiteraard nog niet alle woorden juist uit, maar is voor anderen goed te verstaan. De “pukkakak” heet nu al “pullenbak”. De R blijft wel een lastige letter.

Ze slaapt niet altijd meer ‘s middags, maar vaak nog wel. Dat wil ze zelf ook nog wel graag. We maken haar wel na ongeveer een uur wakker, zodat ze ook ‘s avonds moe genoeg is om tussen 19.00-20.00 te gaan slapen. Elke middag wanneer we haar wakker maken draait ze zich nog eens om ’Ik ga nog eventjes uitrusten’. Wakker maken is wel nodig, anders gaat ze ‘s avonds keten. Sowieso is slapen weer wat onrustig. Volgens mij droomt ze (ziet ze beestjes vliegen im haar kamer), sommige avonden wil ze bij ons in bed in slaap vallen. Doen we niet moeilijk over, de fase gaat wel weer over.

Ik schreef op IG al iets over zindelijk worden. Dat was nog geen succes, geeft niks. Veel ongelukjes en ze gaf het zelf nog niet aan. We proberen het van de zomer nog een keer, dan is ze weer wat ouder. Ze gaat het vast vanzelf ook aangeven.

Ze start volgende week ook met een ochtend op de peuterspeelgroep. Ik ben heel benieuwd hoe ze dat gaat vinden. Het is wat schoolser en drukker dan bij de gastouderopvang, maar het is goed voor haar. Ze laat over het algemeen nog wat over zich heen lopen. Durft lang niet altijd iets te vragen aan andere kinderen, laat staan er iets van zeggen als het niet gaat zoals ze wil. In de speeltuin kan ze als eerste bij de glijbaan staan maar er als laatste vanaf gaan. Ze laat het toe dat andere kinderen voorkruipen. Ze heeft een lief, zacht karakter. Iets meer voor zichzelf opkomen mag best.

Ach, ze is zo groot en toch nog zo klein he. Terwijl ik dit typ krijg ik een hele dikke knuffel van haar. Smelt! Net zoals de nachtelijke knuffels die ze soms nog nodig heeft, of dat we haar soms slapend in ons bed aantreffen als we naar bed willen. Haar liefde voor haar eigen knuffels, heel schattig. Het mag nog allemaal meisje, je wordt al zo snel groot.

Liefs, Marinka

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s