Stop de tijd… of toch niet?

Ons meisje is morgen gewoon 1.5 jaar oud! Anderhalf jaar, hoe dan? Het voelt niet meer als de dag van gisteren dat ze pasgeboren is, maar het voelt ook ècht niet als 1.5 jaar geleden al! Stop de tijd… of toch niet?

Mis ik de babytijd? Nee, ik geniet met volle teugen van het mooie meisje, de persoon die ze nu is. Nu ze wat ouder is krijgt ze steeds meer een eigen willetje, we leren haar karakter elke dag beter kennen en genieten van elke nieuwe ontwikkeling.

7886DBA3-D604-4388-BEC5-F9C7993E8BCB

Persoonlijk heb ik het eerste jaar met een baby niet  zwaar gevonden. Natuurlijk wilde ik graag doorslapen en natuurlijk was het niet elke dag rozengeur en maneschijn. En ik ben me er zeer van bewust dat Lot geen moeilijk baby was, ze spuugde nooit, had geen kraampjes, huilde niet veel en was een vrolijke baby. Wel had ze het moeilijk met de opvang – maandenlang -, vond ze veel dingen spannend en was daardoor snel van slag. Zo hebben we allemaal onze dingetjes, denk ik maar. Ik vond het heerlijk dat ze er was, zo’n verrijking in ons leven. Met liefde deed ik de nachtvoedingen of nam ik haar bij me wanneer ze moest huilen. Ik hèb tenminste een kindje waar ik mij  bed voor uit mag.  Het is echt ultieme liefde wanneer Lot moet huilen en bij mij snel rustig wordt. Wat ben je dan als ouder ontzettend vertrouwd voor zo’n kleintje.

013AF70B-D8CA-422D-A6FC-0DCAE542D01D

Regelmatig scrol ik door de filmrol van mijn telefoon om foto’s terug te kijken. Zo’n mini was ze toen! Een jaar geleden kon ze nu net zelf zitten. Of die keer dat ze voor het eerst haar stem ontdekte. Al die wandelingen samen in de draagdoek. Wanneer ik dit zie, zou ik best terug willen. Gewoon eventjes, om het gevoel wat langer vast te houden. Om nog één keer mijn lieve baby’tje te knuffelen.

0D8CA050-C4E9-469E-BBDD-B3D46AE7F142

[ Wat ik absoluut niet mis is die enkele keer dat ze doorsliep en ik om 04.00u beneden zat te kolven omdat mijn boobies zo groot waren als twee voetballen. ] 😬

Wanneer ik naar Lot kijk besef ik dat ze al een heel mensje geworden is. Echt een meisje, een mooie dreumes met een blond sprietje op haar hoofd die de hele wereld aan het ontdekken is. Elk struikje is interessant, ‘even’ naar de supermarkt zit er niet meer in want ze helpt maar al te graag mee. Net zoals de wc poetsen, stofzuigen en rampen lappen. Lot helpt graag. Soms kan ze zo ontdeugend zijn. Het woordje ‘nee’ is heel moeilijk en als ik even niet kijk heeft ze al koekjes in haar mond of zichzelf versierd met wc-papier. Jullie lezen het al, ik geniet… ik geniet…IK GENIET!

4FCC1980-3A0C-4689-8132-0B7854161D6F

Liefs, Marinka

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s