Geboorte van Fedde

Donderdag 27 juli: DE uitgerekende datum….
En ik had nog wel een hoopje dat mijn zoontje eerder zou komen. ( zoon nummer 1 was het na 10 dagen over tijd nog niet zat dus werd mijn bevalling ingeleid omdat mijn vruchtwater wat afnam).
Mijn oudste zoontje ( Finn) was bij oma dus ik ging maar even een uurtje sporten ( je moet toch wat he;)) In de sportschool verbaasde zich een paar mensen wel dat ik met 40 weken nog ging sporten, al kon je het misschien geen sporten meer noemen, maar ik was in ieder geval in beweging. Af en toe last van een krampje maar niks heftigs.
Die avond gingen mijn man en ik nog een hapje eten in de stad want dit zou voorlopig wel even de laatste keer zijn voordat er een drukke, hectische periode zou gaan aanbreken.
We gingen een hapje eten bij het restaurant waar we altijd komen als er iets te vieren valt. Zo zaten we daar toen we verloofd waren, getrouwd en ik zwanger was. Nu dus met 40 weken, ook een reden voor een feestje 😉
Tijdens het eten moest ik nu wel 2 keer even het gesprek staken omdat ik me moest concentreren op mijn ademhaling want het ging iets meer pijn doen. Stiekem ook wel weer spannend( zou het dan nu toch gaan gebeuren)?
Uiteraard wel alles opgegeten en een toetje genomen en toen Finn opgehaald bij oma en hup naar huis.
Toen Finn in bed lag vroeg mijn man of hij nog even een uurtje kon gaan sporten of toch liever thuis moest blijven. De krampjes waren weer afgenomen dus hij ging lekker sporten en kon ik op de bank ploffen. Stiekem baalde ik wel want ik had gehoopt dat het door zou zetten. De uren gingen voorbij en ik ging slapen om 23.00u. Omdat ik blijkbaar zou zwaar aan het ademen was ging mijn man op de bank te slapen.

ABF4AB2A-B9BA-4430-A575-3D80F0450EC7
Ik werd wakker om 1.30u van krampen ( yes!) Ergens in mijn onderbewustzijn wist ik dat Joeri op de bank lag maar ik dacht, laat m maar lekker slapen, elk uur slaap dat hij extra pakt is mooi meegenomen en de krampen waren prima te doen dus geen reden om allebei wakker te zijn. Ik ging de krampen ( achteraf dus weeën) bijhouden in een app. Ze waren zeer onregelmatig en nog goed te behappen. Af en toe dommelde ik weer even weg, dan werd ik weer wakker, ging ik even wat rondlopen, foto’s kijken op mijn telefoon, spelletjes doen.. Ik kwam mijn tijd wel door J Om 5.30u keek ik weer op de app en zag ik dat de krampen het laatste uur om de 8 min waren gekomen dus ben ik naar beneden gegaan om Joeri wakker te maken. Hij belde de verloskundige en die was er rond 6.00u. Ik voelde me nog steeds goed eigenlijk en ik dacht dat ze zou zeggen, jammer joh, nog geen cm ontsluiting maar niets was minder waar…. Ik zat al op de 5 cm! Oh chill waren mijn woorden. Inmiddels mijn ouders gebeld om te vragen of ze hier konden komen zodat Finn kon blijven slapen en wij naar het geboortehuis konden gaan. Ik voelde me nog steeds goed, te goed voor mijn idee want had nog steeds het idee dat ze zouden zeggen dat het een grapje was. Inmiddels in het ziekenhuis aangekomen
Ik zat op bed en was lekker aan het ontbijten met een havermoutpapje van mijn man ( sorry, van bevallen krijg ik blijkbaar honger haha.) Verloskundige keek me aan of alles wel goed ging… maar op een lege maag kan ik niet bevallen hoor 😉
Er zou ook een geboortefotograaf komen ( bij Finn hadden we een geboorteshoot gewonnen en nu wilde we haar weer hierbij hebben omdat we zulke mooie foto’s hadden) Na een uurtje ongeveer was Linda er. De verloskundige had expres gewacht met de vliezen doorprikken want anders had het heel snel kunnen gaan.

DEFB7DD9-614D-4547-8BC4-B6D2C6C8A871
Toen Linda er was zat ik al bijna op 7 cm ( nog steeds niet heel veel last). Aangezien ze me een beetje te hyper vonden moest ik van de verloskundige even de rust gaan opzoeken in de badkamer. Ik ben toen lekker gaan douchen. Ik begon in mijn coconnetje te kruipen. Inmiddels werden de weeën wel heftiger en ben ik me snel gaan afdrogen. Om 8.00u keek ik nog op de klok en dacht hoelang zal het duren voor ik je ga zien kleintje. De weeën moest ik nu echt gaan opvangen en me gaan concentreren op mijn ademhaling. Ik heb de weeën liggend op mijn zij opgevangen en tussendoor kon ik weer goed op adem komen. De verloskundige zei steeds dat het niet lang zou duren maar ik geloofde het eigenlijk niet.
Om 9.10u lag Fedde al op mijn buik. Wauw wat was het snel gegaan! Ik kon het eigenlijk nog niet echt bevatten. Na 3 persweeën was hij er al. De navelstreng zat 1 keer om zijn nekje maar niet te strak dus hij mocht lekker bij mij blijven liggen en na wat wrijven op zijn rug begon hij te huilen en kreeg hij een mooie roze kleur. Dit was wel even spannend maar omdat iedereen zo rustig bleef raakte ik ook niet in paniek.
De placenta kwam er ook vrij snel achteraan dus dat was ook weer en zorg minder.
Even een check down under 😉 maar ook daar was niks aan de hand dus nadat ik had geplast en gedoucht mochten we alweer om 11.00u naar huis.

 

08E26AEC-003D-4587-A9E5-D23F57D4514B

1917DD9F-5FA8-41E6-8A8F-9EA8CC29919FDeze blog heb ik geschreven omdat je juist vaak de horror verhalen hoort en ik nu dus mijn verhaal wilde delen waardoor vrouwen een beetje hoop uit kunnen halen. 

Liefs Janet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s