Terrible Two’s

Terrible Two’s
Ik moest er altijd wel om lachen, als ik berichtjes las over de peuterpuberteit. Een peuter die een temper tantrum krijgt, keihard aan het huilen, omdat hij de verkeerde kleur beker krijgt. Of een peuter in de supermarkt die staat te krijsen, omdat ze geen koekjes krijgt. Ja.. altijd lachen als het een ander gebeurt.

Toen werd ik zelf moeder. De eerste anderhalf jaar waren, gedragsgewijs, redelijk chill. Mevrouw luisterde goed, geen gekke dingen. Tot ze ging praten. Toen kreeg ze ineens een attidude. Ja hoor, de peuter pubertijd kwam al vroeg kijken. Dacht ik. HAHAHA. The joke was on me. Zat ik me daar even vermoeid te voelen over de lastige fase die ze had. Poehaha. Die tijd was peulenschil. Nu ze een ‘echte’ peuter is en een woordenschat heeft en snelle beentjes. Is het hek van de dam.
Man man man. Ik heb letterlijk een mini versie van mijzelf. En ik betrap mezelf er veel te vaak op dat ik echt in een ‘diepe’ discussie ga met mijn dochter van 2,5.
“Ga je even plassen, je bent al een tijdje niet gegaan”
“Nee, wil ik niet”
“Straks plas je in je broek hoor”
“Nou en”
“Ja, dan moet mama weer dweilen, dat vind ik niet leuk”
“Dat is ook niet leuk”
“Ga dan even plassen, dan hoeft dat ook niet”
“Ik ben nu even bezig mama”
“Jaé-Lynn kom op nou, ga plassen”
“Neeeeheeee”
“Dan krijg je ook geen snoep meer hoor” (iemand begint al op te geven)
“Hoef ik ook niet” (die iemand is zij niet)
“Dan zeg ik ook tegen opa en oma dat je geen snoepjes krijgt als we daar heen gaan”
“Ik ga het zelf wel zeggen” (#likeaboss) “dan zeg ik opa oma ik mag geen snoepjes”

Ja, sta je dan. 10 minuten later. Je troef al ingezet. Geen resultaat.

369A5DF2-82FE-40A1-93FA-AF4D088153BA

Even naar de stad gaan is er ook niet meer bij. Als ze het saai vindt worden, rent ze zo de winkel uit. Gillend van het lachen, want dat is grappig hoor, als je moeder met 0 komma 0 conditie achter je aan moet rennen. Om daarna hijgend weer terug de winkel in te komen en weer achteraan in de rij te gaan staan. Met je knalrode hoofd en klotsende oksels. En dat bij elke winkel. Heerlijk zo’n dagje shoppen.
Samen boodschappen doen is ook altijd een feestje. Mevrouw wilt een eigen mandje, zo’n trekmandje, en die wilt zij dan ook echt zelf achter zich aan trekken. Deze gooit ze dan vol met alles wat zij nodig heeft (lees= danoontjes, chocolade en donuts) en rent dan zo met het mandje langs de kassa’s richting uitgang.
Zelfs tv kijken is tegenwoordig soms een flinke uitdaging. En ziggo maakt het mij dan ook niet makkelijker met hun mega aanbod aan kinderzenders. “mama mag ik tv kijken?”
“Ja hoor”. Zet de tv aan. “Nee niet deze” “Deze is stom” “Die ook niet” (alle zenders gehad, weer terug naar de 1e) “Neeeeeeeee!!” “Deze niettttttttt” “Whaaaaaaa”

73407BF0-A6C5-4980-8FFE-40619A54680E

We hebben temper tantrums om de leukste dingen:
– mama heeft de verkeerde schoenen uitgekozen
– ik wilde het roze bordje
– nu wilde ik al het paarse bordje
– ik vroeg om limonade niet om sap
– ik wil ook een bh aan
– mijn onderbroek is wel een muts
– ik wil samen met jou plassen
– maar wel met de deur open (ook in restaurants)
Genieten hoor, de terrible two’s. Met volle teugen. Teugen wijn. Als ik die dronk.

(P.S. Ik hou obviously super duper veel van mijn kleine draak. Dus ook al bied ik haar soms te koop aan, ik hou haar toch liever zelf #korreltjezout)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s