Ask me anything -deel 1

Wauw wat een vragen hebben jullie op me afgevuurd! I looove it! Ik heb besloten er een deel 1 en deel 2 van te maken, anders hebben jullie de thee al lang en breed opgedronken en ben je nog niet uitgelezen. Ik ga maar meteen van start. Ready?

@Abouthoutanddeco vroeg mij:
Is je bevalling verlopen zoals je had gedacht? Of had je er iets heel anders van voorgesteld?
Van tevoren heb ik me verdiept in de bevalling door naar de cursus zwangerfit te gaan, naar de voorlichtingsavond van de verloskundige, blogs gelezen etc. Ik was ook niet bang voor de bevalling, but it ain’t gonna be pretty zullen we maar zeggen. Zoals de meeste van jullie weten is Lot met 42 weken pas geboren. Ik was de laatste week ook helemaal klaar met zwanger zijn. Kom maar op, lief baby’tje! Wat ik nooit, maar dan ook nooit had verwacht is dat ze zo lang op zich zou laten wachten. Ik had verwacht dat ze voor 40 weken zou komen, eigenlijk al voor 39. Ik had dus ook nòòit verwacht dat ik zou worden ingeleid. Mijn verwachtingen van een bevalling waren het pijn zou gaan doen, maar ik had wel vertrouwen in mijn lijf dat ik het zou kunnen. Door het inleiden, de kunstmatig opgewekte weeën die veel te hard gingen, was in in paniek. Ik kòn dit niet. Dit ging ik geen uren meer volhouden. Het deed zo’n pijn. Daar ging mijn idee dat ik de weeën zelf op kon vangen en even later was de epidurale gezet. Zalig! Tijdens de uitdrijvingsfase vond ik de kracht weer terug. Ik voelde precies wat ik moest doen, de paniek was weg en hoewel het voelt alsof je ongetraind de marathon loopt, kon ik me zo focussen. De oerkracht was er, precies zoals ik had gedacht. Het herstellen na de bevalling viel me zwaar tegen. De eerste dagen stond ik te tollen op mijn benen en lag ik alleen maar in bed. Dit had ik ook niet verwacht. Dat het down under zeer doet wel, dat ik spierpijn zou hebben ook.. maar niet dat ik steeds bijna flauw zou vallen wanneer ik maar wilde staan. Al met al herstelde ik vrij snel en liepen we met een week buiten. Wil je het hele bevallingsverhaal lezen? Klik HIER. En klik HIER voor mijn kraamweek.

@Samanthawijnen vroeg mij:
Was je ergens onzeker over voordat je zwanger werd?
Overal over! Ik was onzeker of het ons zou lukken. Elke maand dat je het niet bent is het balen en dan moet je toch weer wachten op de ovulatie. Toen het na 4 maanden raak was kon ik het ook nauwelijks geloven! Ik was die week alleen thuis, dus frummel en ik hadden samen een geheimpje. Ik heb meegedaan aan moeders voor moeders en dat kan al vanaf 6 weken, nog vòòrdat je bij de verloskundige bent geweest. Daarna kwamen er onzekere weken want de kans op een miskraam is de eerste 12 weken het grootst, oh man… Wat duurt zo’n eerste echo lang zeg. Ik kon wel huilen toen alles in orde leek en er een druk baby’tje in mijn buik te zien was. Ik was ook nog niks aangekomen, was niet misselijk.. dus dit was voor mij het bewijs dat ik wel degelijk zwanger was. Daarna was ik nog onzeker over de combinatietest, of ik niet alsnog een miskraam zou krijgen (dit heeft mijn moeder met 16 weken gehad😥), of de 20 weken echo goed was (deze ging in 2 delen want ons meisje lag er gek voor), onzeker of ik niet te vroeg zou gaan bevallen… Ik weet niet of ik iets vergeten ben nu, maar dit zijn best wat onzekerheden. Mijn zwangerschap kan trouwens zo het boekje in, alles ging goed en we hebben een kerngezond kindje. Juist omdat ik weet dat het niet vanzelfsprekend is, was ik zo onzeker denk ik. Uiteraard heb ik ook enorm genoten van mijn groeiende buik, het getrappel, de echo’s, en al het mooie wat erbij komt kijken.

D083122C-97AD-4466-B36E-08E83D1E0993

@daphnheyuna vroeg mij:
Wat vind je het aller-allerleukste aan Lot?
Mag ik maar één ding kiezen? Aaaah….! Dan toch haar enorme vrolijke lach! Ze is bijna altijd vrolijk en kan helemaal dubbel liggen van het lachen. Tranen in haar ogen en het schatert het hele huis door. En ze trekt haar neusje op. Dan mòèt ik wel meelachen!

 

44F5269B-0003-4E0E-BB64-9E10E1324523

@Mylittlebirdsandme vroeg mij:
Wat was jouw grootste tegenvaller aan het ouderschap?
Oeh, ik heb er twee. Even vooropgesteld dat ik elke dag enorm geniet van ons meisje. Maar wat toch wel tegenvalt zijn die gebroken nachten! Lot sliep vanaf 8 maanden ‘pas’ echt door. Tot die tijd ging ik er soms één keer en soms vaker per nacht uit. Vooral toen ik de volgende dag moest werken en ik maar een paar uurtjes slaap had gehad, was dat niet fijn. Nu ze bijna altijd doorslaapt vind ik de gebroken nachten nog steeds tegenvallen. Een sprongetje, doorkomende kiezen, verkouden.. etc. Mama komt je wel knuffelen hoor. Nog een tegenvaller is dat Lot erg moest wennen op de opvang. Ze heeft een gevoelig hartje, harde geluiden zijn eng en ook mannen vond ze spannend. Ze was (en is) veel bij mij, ging ik ook nog eens weg. Van veel uit de borst drinken opeens de hele dag uit de fles. Al met al, niet zo’n fijne start. Dit heeft ook best wat maandjes geduurd. Dan breekt je moederhart toch iedere keer weer wanneer je haar moet wegbrengen en je weet dat ze het niet leuk vindt. Soms moest ze ontroostbaar huilen. Gelukkig hebben we een fijne gastouder die haar fijn bij zich in de draagzak nam. Ik kon ook niet wachten om haar eind van de dag weer op te halen en zoveel te knuffelen en kussen. Nu gaat het al een aantal maanden goed bij de opvang. Ze huilt nog wel wanneer ik wegga, maar dat is snel over. Het gevoelige hartje is er zeker nog en harde geluiden houdt ze nog steeds niet van.

@two.littlebrothers vroeg mij:
Geef je nog borstvoeding? Tot wanneer wil je borstvoeding geven en hoe vaak krijgt Lot nog borstvoeding?
Lot is nu 14 maanden en ik geef nog borstvoeding. Vaak hoor ik ‘wat knap, al zo lang’. Dat voelt voor mij niet zo, het gaat loopt nou eenmaal zo. Ze krijgt nog 2x per dat borstvoeding; wanneer ze wakker wordt ‘s morgens en voor het slapen gaan ‘s avonds. Ik heb haar lang ook ‘s middags nog borstvoeding gegeven, maar ik merkte dat dit meer een gewoonte werd dan dat ze het echt nodig had. Deze voeding overslaan ging dan ook makkelijk. Ik geef haar alleen extra wanneer ze hier ook om vraagt. Ze trekt dan mijn trui omhoog en wijst naar mijn borst, ‘die’ zegt ze dan. Soms heeft ze het toch even nodig om zich op te laden. Tijdens haar sprongetjes wilt ze opeens ook veel vaker drinken. Ik geef daar gewoon aan toe, dat gaat altijd weer over. Ik kolf al een aantal maanden niet meer, dat is niet meer nodig. Eventueel staat er nog wat in de vriezer, maar ze mag ook gewone melk drinken. Dat kolven vond ik echt niks aan (de eerste vrouw die dat wel vond moet ik nog tegenkomen), maar ik deed het voor een goed doel. Tot wanneer ik borstvoeding wil geven vind ik lastig antwoord op geven. Wij vinden het allebei nog fijn, ik geef het altijd thuis in alle rust en het hoeft niet meer overdag wanneer we ergens anders zijn. Met mijn ‘ik zie wel hoe het gaat’ instelling ben ik opeens 14 maanden verder. Dat had ik van tevoren nooit gedacht. Ik had geen einddoel en dat heb ik nog steeds niet. Zolang het voor Lot èn voor mij goed voelt, gaan we door.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s