Mijn gelukje

Begin maart 2017 stond mijn leven eventjes op zijn kop. Ik bleek ongepland zwanger te zijn en de jongen waarmee ik 2,5 jaar een relatie had besloot er niets mee te maken te willen hebben. Na bijna overgehaald te zijn om abortus te plegen draaide ik de knop om. Ik koos voor mezelf en voor mijn kind. Als haar biologische vader niets met haar te maken wilt hebben, jammer dan. Jammer voor hem, maar ik zal ervoor zorgen dat mijn baby niets te kort zal komen.

Mijn zwangerschap verliep mooier dan waar kon zijn. Ik had vrijwel geen zwangerschapskwaaltjes en voelde mij op en top! Ik was trots op mijn buik en genoot van elk trappeltje dat ik mocht voelen. De baby in mijn buik bleek een meisje te zijn. Ik had een sterke voorkeur voor een meisje. “Als het maar gezond is” ja, tuurlijk, maar een meisje vind ik nou toch nét effe wat leuker. Sorry not sorry.

Ik heb tijdens mijn zwangerschap 3x met de biologische vader van mijn dochter afgesproken. We praatten veel en maakte wat kleine afspraken. Een paar dagen nadat we elkaar gezien hadden kreeg ik een berichtje dat hij haar toch niet wilde zien en dat hij ervanaf zag. Na de 4e keer toch zijn hoofd weg te draaien voor zijn dochter was ik er zelf ook wel klaar mee. Ik gun haar de meest leuke en lieve papa van de wereld maar ik blijf geen kansen geven aan iemand die haar niet wilt zien, erkennen en liefhebben.

685E8482-BE2F-4AAB-AFD9-DEEAF3B22B61

Met 37.3 weken braken plots mijn vliezen en na 27 uur kwamen eindelijk eens mijn weeën opgang. 14 uur later is Emma Lieve geboren. Een klein mini mensje van 52 centimeter werd op mijn borst gelegd. Een meisje die ik vanaf moment 1 wilde beschermen en van hield alsof ze altijd al bij mij was. Mijn gelukje was geboren.

A20FB8EE-F1F0-40BB-9C4F-BB153AE7F01C

Emma Lieve is inmiddels alweer 1 maand oud en ben ik dus alweer een hele maand mama. Net als alle nieuwe mama’s is het natuurlijk even wennen, opeens een baby in huis. Ik was het niet gewend om vroeg op te staan – om überhaupt mijn bed eens uit te komen. Dit viel mij ook echt zwaar de eerste dagen. Emma Lieve spookte er ‘s nachts op los en mijn wallen hingen tot aan mijn enkels. Omdat ik nog thuis woon heb ik gelukkig wel veel hulp gehad van mijn ouders. Zij namen bijvoorbeeld het laatste flesje over zodat ik vast wat kon slapen. Na 3 weken had ik eindelijk een beetje mijn ritme weer op orde en deed ik alles weer zelf.

52FF6371-D55F-4F99-800D-0897B49F0C5E

Emma is een heel relaxte baby en huilt eigenlijk alleen maar als ze eten wilt of krampjes heeft. Ook sliep ze na 3 weken al door! Heerlijk! En natuurlijk zegt de ene nacht niets over de andere nacht maar dat geeft niets. Elke nacht is er weer eentje.

Voor nu leven Emma en ik heerlijk ons leventje bij mijn ouders thuis. En wat de toekomst zal brengen, dat zien we later wel weer. Zolang mijn baby maar een tevreden baby blijft is het goed! En iets te kort komen zal ze niet, ik heb haar lief voor 10.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s